Terapia Uzależnień Warszawa

Mickiewicza 52/3, 01-650 Warszawa

608 – 792 – 445
almalibre@almalibre.pl

Wszystkie prawa zastrzeżone.
Wdrożenie – 13design

Jak powstaje uzależnienie?

Problem uzależnień jest dość powszechnie spotykanym zjawiskiem w społeczeństwie. Alkoholizm, narkomania czy nałogowy hazard dotyka mężczyzn, kobiet, osób zamożnych i bardziej ubogich, ludzi bez wykształcenia, a także biznesmenów na kierowniczych stanowiskach. Żaden człowiek zażywając środki zmieniające świadomość nie planuje się od nich uzależnić, choć panuje w świecie przekonanie, że uzależniony zrobił to „na własne życzenie”. Wiele osób, próbując znaleźć jakiś schemat w drodze do uzależnienia się, zadaje sobie pytanie: skąd właściwie bierze się nałóg? dlaczego niektórzy są bardziej podatni na nałogowe zachowania?

Dlaczego ludzie się uzależniają? Czy istnieją pewne określone cechy, schematy zachowań czy inne czynniki zwiększające podatność na nałogowe zachowania i prawdopodobieństwo wpadnięcia w nałóg?

Doświadczenie terapeutów pracujących z osobami borykającymi się z nałogiem wskazuje na to, że ludzie często uzależniają się w odpowiedzi na traumatyczne wydarzenia lub doznane zaniedbania w dzieciństwie, czy późniejszych okresach życia.

Niestabilne więzi z rodzicami, odrzucenie, doświadczanie przemocy, braku miłości czy bliskiej, opiekuńczej relacji ze znaczącymi dla dziecka osobami mogą prowadzić do rozwinięcia się szeregu cech, zwiększających podatność na uzależnienia.

Wytwarzająca się w ten sposób u dorastającego człowieka obniżona samoocena i nieśmiałość w kontaktach z innymi prowadzi często do braku zaufania do ludzi i świata, wycofania, a w efekcie społecznej izolacji kończącej się często ucieczką w uzależnienie.

Niezaspokojenie podstawowych potrzeb w okresie dzieciństwa, takich jak poczucie bezpieczeństwa, zaopiekowania, bycie ważnym i kochanym dla najbliższych, powoduje obniżenie poczucia własnej wartości i sprawczości. W efekcie takich przeżyć u osoby doznającej deprywacji potrzeb kształtuje się przekonanie, że nie jest ona w stanie konstruktywnie kierować swoim życiem, a nieprzyjemne emocje i ból zagłusza pijąc alkohol czy spożywając narkotyki.

Na wybór nałogowego regulowania emocji za pomocą alkoholu czy narkotyków mają wpływ także inne doświadczenia wyniesione z domu rodzinnego, a mianowicie nadużywanie alkoholu czy zażywanie narkotyków przez najbliższych- np. matkę, ojca.

Dziecko wychowujące się w rodzinie alkoholowej – lub w domu, w którym rodzice przejawiają inne nałogowe zachowania- uczy się, że jest to dobry (a może nawet jedyny) sposób na radzenie sobie ze stresem, napięciem, konfliktami czy innymi trudnymi sytuacjami życiowymi.

W życiu dorosłym, za pomocą modelowania powiela nałogowe schematy radzenia sobie z cierpieniem, przejawiając jednocześnie większą wrażliwość na nieprzyjemne emocje, a także mniejsze umiejętności radzenia sobie z trudnymi doświadczeniami.

Dlaczego w podobnej sytuacji ludzie tak łatwo się uzależniają?

Nałóg matki, ojca czy innej bliskiej osoby staje się dla dziecka czymś normalnym i powszechnym, przez co w późniejszym życiu przyswaja podobny wzorzec reagowania- używki stają się naturalnym, automatycznie dostępnym świadomości sposobem na zredukowanie napięcia czy wypełnienie wolnego czasu.

Dodatkowo, duży wpływ na wybór regulowania własnych emocji za pomocą środków psychoaktywnych czy kompulsywnych zachowań (np. hazardu) mają powstające w dzieciństwie przekonania na swój temat. Wytworzony obraz siebie w atmosferze zaniedbania emocjonalnego przez rodziców prowadzi do specyficznego myślenia o sobie, jak o kimś mało ważnym, słabym, niewystarczająco dobrym, nieposiadającym umiejętności radzenia sobie z życiem. Alkohol czy narkotyki w takiej sytuacji spełniają rolę środka oddalającego te nieprzyjemne myśli, skutecznie znieczulając choć na chwilę poranioną duszę.

O uzależnieniu mówi się jak o chorobie braku. Skąd tak na prawdę biorą się uzależnienia?

Brak ten może dotyczyć różnych obszarów, najczęściej jednak chodzi o deficyty w sferze uczuciowej człowieka, pojawiające się w wyniku emocjonalnego zaniedbania, nadużycia czy innego rodzaju nieprawidłowych relacji z najbliższymi w ważnych okresach życia człowieka.

Pojawiająca się na skutek tego obniżona samoocena, niska odporność na frustrację, nieumiejętność radzenia sobie z psychicznym cierpieniem i napięciem stanowią żyzne podłoże dla wykiełkowania nałogu.

Czasem jednak zdarza się, że ludzie uzależniają się nie mając traumatycznych doświadczeń wynikających z wychowywania się w rodzinie alkoholowej. Pomysł na regulowanie swoich emocji za pomocą środków psychoaktywnych może być dziełem przypadku- osoba będąca w obniżonym nastroju czy napięciu sięga jednorazowo po alkohol, przy okazji odkrywając, że skutecznie zamraża on nieprzyjemne stany emocjonalne. W mózgu pobudzany jest w tym czasie ośrodek przyjemności (tzw. układ nagrody), wydzielając substancje chemiczne chwilowo poprawiające nastrój. Organizm i umysł takiej osoby dąży w takiej sytuacji do powtórzenia tego przyjemnego doświadczenia poprzez zażycie substancji po raz kolejny, i kolejny. W pewnym momencie, przy regularnym stosowaniu używek jako mechanizmu samoleczenia, organizm przyzwyczaja się do przyjmowanego alkoholu czy narkotyków, domagając się ich w coraz większych dawkach. Tolerancja na spożywany alkohol czy narkotyki wzrasta, a samo nałogowe zachowanie staje się nawykiem- często, w późniejszym okresie przymusem, przyjmując formę uzależnienia.

Samoleczenie za pomocą alkoholu, narkotyków czy nałogowego hazardu może również nastąpić w odpowiedzi na próbę poprawy swojego obniżonego samopoczucia czy złego stanu psychicznego, wynikającego z zaburzeń nastroju- np. depresji czy zaburzeń lękowych.

Istnieje zatem wiele powodów, dla których ludzie pragną zmieniać swoje stany świadomości, w efekcie czego się uzależniają. Deficyty i braki otrzymane przez osobę uzależnioną jako bagaż doświadczeń z dzieciństwa mogą być podłożem do pojawienia się nałogu. Widocznie w danym momencie życia, osoba uzależniona nie widziała innego sposobu poradzenia sobie z trudnymi dla niej wydarzeniami i przeżyciami. Będąc jednak dorosłą jednostką może podjąć decyzję co dalej z tym zrobić- powielać destrukcyjny, niszczący życie schemat czy spróbować się od niego uwolnić i zawalczyć o siebie?

Podejmij terapię uzależnienia. Nie bądź tym, co ci się przydarzyło- bądź tym, kim wybrałeś, aby się stać.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Ocen: 18, średnia: 4,94 z 5

Loading...