Zanim jednak napiszę o na czym polega terapia dla współuzależnionych?, warto jeszcze raz wspomnieć, jaka jest charakterystyka tego syndromu
Osoba uzależniona potrzebuje pomocy. Poprzez zapadnięcie się w swój nałóg, często nie potrafi wyjść z niego o własnych siłach ponieważ,
potrzebna jest terapia – wsparcie specjalistów jak i innych osób uzależnionych (grupa terapeutyczna dla uzależnionych, wspólnota AA).
Jednak w systemie rodzinnym dotkniętym przez uzależnienie nie tylko sama osoba chora potrzebuje pomocy.
Osoby, które żyją z uzależnionym, często są ich nałogiem bardzo wyczerpane. Na przykład; uwikłane w uzależnienie biorą na swoje barki ogromne ciężary.
Dźwiganie ich przez dłuższy czas jest ponad siły i najczęściej kończy się skrajnym zmęczeniem, chorobami somatycznymi czy psychicznym wyczerpaniem.
Osoby współuzależnione żyjące z alkoholikiem czy narkomanem równie mocno potrzebują wsparcia terapeutycznego.
Utknięte w syndromie współuzależnienia funkcjonują w schematach autodestrukcyjnych. Trudno im je zobaczyć, a tym bardziej z nich wyjść, bo skupione są na osobie uzależnionej i „wyciąganiu” jej z nałogu.
Nie widząc siebie, wyniszczają się z upływem czasu coraz bardziej. Wsparcie terapeuty może zatem nie tylko pomóc, lecz niekiedy uratować życie.
WSPÓŁUZALEŻNIENIE – CO TO JEST?
Syndrom współuzależnienia jest efektem funkcjonowania w długotrwałym, przedłużającym się stresogennym środowisku.Źródłem tego napięcia jest uzależnienie bliskiej osoby. Zachowania alkoholika czy narkomana wpływają destrukcyjnie na najbliższe osoby, a cały system rodzinny często wywrócony jest do góry nogami.
Osoba współuzależniona, aby ratować” rodzinę wykształca system schematów reagowania emocjonalnego i działania, które teoretycznie mają uzdrowić rodzinę. I na pierwszym miejscu samego uzależnionego.
Tak się jednak nie dzieje. Tylko motywacja i chęci osoby uzależnionej mogą przynieść realną zmianę. Osoba współuzależniona próbuje ratować sytuację poprzez zachowania kontrolujące.
Zapobiega negatywnym skutkom uzależnienia, sprawdza, chroni. Bierze na swoje barki odpowiedzialność za uzależnionego, kosztem swoich potrzeb i emocji.
Zaniedbuje swoje podstawowe potrzeby – w zakresie zdrowia psychicznego, fizycznego, społecznego.
Cały jej wewnętrzny i zewnętrzny świat kręci się wokół osoby uzależnionej. Rezygnuje ze spotkań towarzyskich, izoluje się, nie dzieli się problemami. Dba o uzależnionego a traci z pola widzenia siebie i swój stan.
Odczuwa napięcie, ma problemy ze snem. W tle czuje nieustanny niepokój, jakby miało stać się coś złego.
Nie kontroluje swoich emocji – dźwiga zbyt dużo, więc wybucha. Ciało daje o sobie znać – pojawiają się dolegliwości somatyczne, a także psychiczne (depresja, obniżony nastrój, poczucie beznadziei).
JAK POMAGA TERAPIA I NA CZYM POLEGA TERAPIA WSPÓŁUZALEŻNIENIA – CZYLI POWRÓT DO SIEBIE
Terapia współuzależnienia to pierwszy ważny krok, aby w końcu zobaczyć siebie.
Skierowanie uwagi na siebie, swój stan, swoje sfrustrowane potrzeby i niezaopiekowanie emocje – to ważne elementy zdrowienia.
Terapia ma na celu przekierować reflektor uwagi z osoby uzależnionej na siebie. Ważne jest zobaczenie swojego uwikłania w nałóg bliskiej osoby, a następnie próba wyplątania się z niego.
Nie oznacza to, że trzeba się z osobą uzależnioną rozstać czy porzucić pomaganie jej. Chodzi o to, aby zadbać o siebie i wspierać chorego w sposób zdrowy, służący obu stronom.
NA CZYM POLEGA PSYCHOTERAPIA INDYWIDUALNA WSPÓŁUZALEŻNIENIA?
Dzięki psychoterapii indywidualnej osoba współuzależniona może na początek zdobyć orientację we własnej sytuacji życiowej.
Zrobić krok w tył i rozejrzeć się. Ujrzeć destrukcję, jaką wprowadza w życie rodziny osoba uzależniona. Przeanalizować swoje reakcje na zachowania destrukcyjne partnera/ męża i ocenić, czy są one efektywne.
Sprawdzić, czy to co robię jest służące – a jeśli nie, co mogę robić inaczej? W bezpiecznych warunkach z pomocą terapeuty osoba współuzależniona może urealnić obraz swojej sytuacji, strat jakie ponosi z tytułu nałogu bliskiej osoby.
Pomoże to zobaczyć, na jakie rzeczy chce się godzić, a na co nie chce przyzwalać. W czym nie chce brać udziału, a na co chce się dalej decydować. Jest to pierwszy krok do ochronnego działania wobec siebie.
Terapia współuzależnienia to przede wszystkim zbliżanie się do siebie.
Osoba współuzależniona dzięki terapii może wyraźnie dostrzec swoje uwikłanie w relację z alkoholikiem. Ma szansę zobaczyć, jak to splątanie pogarsza jej funkcjonowanie i stan psychiczny.
Bycie w uwikłanym sklejeniu z osobą uzależnioną sprawia, że nie widzi swoich emocji, potrzeb i zaniedbuje je.
Ważnym krokiem w terapii jest zatem wytworzenie służącej przestrzeni między sobą a uzależnionym. Dzięki tej przestrzeni możliwe jest zajęcie się własnymi emocjami – nazwanie ich, wyrażanie, doświadczanie, a także sięganie po wsparcie u bliskich.
Dzięki temu można osiągnąć dawno utracony spokój i stabilność emocjonalną. Podejmować decyzje dobre dla siebie i poprawić swój dobrostan.
Uzależnienie zamyka na świat. Osoba współuzależniona krąży jak satelita wokół narkomana czy alkoholika.
Często ten ruch po orbicie jest utarty i nie zbacza na inne relacje. Osoba współuzależniona izoluje się od innych i sama próbuje radzić sobie z problemami.
Dzięki terapii współuzależnienia może poszukiwać wsparcia, dzielić się swoimi trudnościami, trudnymi emocjami (napięciem, wstydem, rozczarowaniem, złością, smutkiem).
NA CZYM POLEGA TERAPIA GRUPOWA DLA WSPÓŁUZALEŻNIONYCH?
Grupa terapeutyczna dla osób współuzależnionych ma wielką moc leczącą.
Dzięki uczestnictwie w grupie osoba współuzależniona czuje się mniej samotna ze swoimi problemami.
Może czerpać z wiedzy i doświadczenia innych, którzy zmagają się z podobną sytuacją życiową. Dzięki temu może wzmocnić swoje poczucie siły i sprawczości, nabrać pewności siebie w podejmowaniu dobrych dla siebie decyzji.
Terapia grupowa dla współuzależnionych to ważne miejsce, gdzie można stworzyć swój bezpieczny azyl.
Dzielenie się trudnymi emocjami przynosi ulgę, a zyskanie zrozumienia ze strony innych dodaje sił. Ważny jest również aspekt psychoedukacji – poznanie mechanizmów współuzależnienia, rozpoznanie własnych schematów emocjonalnych, behawioralnych.
Więcej o Terapii Współuzależnienia:
Czytaj: Zaproszenie na terapię współuzależnienia?
Czytaj: Jaki związek ma współuzależnienie z DDA?
Czytaj: Czy współuzależnienie to zniewolenie?
https://psychoterapiawawa.org.pl/siec-wspoluzaleznienia-zaleznosc-silniejsza-od-milosci-ars-vitae/